 |
| เดินข้ามลำห้วย เข้าสู่เส้นทาง |
ลำห้วยที่โกรกอีดก..... เป็นพื้นที่ศึกษาธรรมชาติที่คุ้นเคยสำหรับกลุ่มครอบครัวควบกล้ำฯ
ตั้งแต่สมัยเด็กๆยังตัวเล็กๆ เมื่อสี่ห้าปีมาแล้ว จวบจนถึงปัจจุบันเติบโตเป็นหนุ่มกันเกือบหมดแล้ว
โดยเฉพาะดลและแดนกับวิถีชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปจากการเข้าสู่ระบบโรงเรียนทั้งสองคน "การไปโรงเรียนเป็นการทำให้เรารูจักคุณค่าของเวลาในวันหยุด"
เป็นวรรคทองของดลที่โปรยทิ้งท้ายไว้ ปิดเทอมจึงเป็นช่วงจังหวะที่ต้องฉวยโอกาศเอาไว้
แม้จะมีการนัดหมายรวมกลุ่มครอบครัวกันหลายครั้ง แต่ก็ยังมีอุปสรรคอีกหลายๆด้านที่ทำให้ต้องเลื่อนโอกาศที่ดีที่สุดไป
จนถึงเวลาจวนตัวก่อนจะเปิดเทอม การนัดหมายได้พร้อมกันเพียงสองบ้านก็ยังดี จึงมีแต่บ้านดลแดนและบ้านเคนและจิโร่มุ่งหน้าสู่ลำห้วยโกรกอีดก
เพื่อหวลคืนสู่ธรรมชาติอีกครั้งหลังจากห่างหายมานานนับปี เป็นการสูดอากาศธรรมชาติรับพลังให้เต็มปอดตลอดทั้งวัน
 |
| เส้นทางเดินป่ารกเขียว |
 |
| เจอดอกไม้สำคัญ |
 |
| ส่องหาเห็ดตามพื้นโคนต้น |
ลมหายใจที่โกรกอีดก
เข้าระยะปลายฝนต้นหนาวของเดือนตุลาคม ป่าที่นี่เขียวชะอุ่มปกคลุมทางเดินที่ลัดเลาะลำห้วยจากน้ำตกโกรกอีดก
ดลใช้มีดพร่าช่วยเปิดทางที่รกทึบเต็มไปด้วยหนามมัยราบในช่วงต้นทาง หากเป็นการมาครั้งแรกคงไม่มีใครกล้าเดินเข้าไปแน่ๆ
เพราะในหลายๆครั้งที่ผ่านมาน้าเกรียงจะทำหน้าที่คุณครูนำทางมาเรียนรู้ธรรมชาติกันที่นี่
และเป็นความโชคดีที่ชายป่าแถวนี้ไม่มีทากคอยเกาะดูดเลือด ที่นี่จึงเหมาะสมมากในการศึกษาธรรมชาติสำหรับเด็กๆและครอบครัว
"ไม่ได้ไปนานมาก คิดถึงมากจ๊ะ พาเด็กๆเข้าป่าสำรวจเห็ดที่โกรกอีดก
กลับสู่ธรรมชาติเพื่อชาร์ตพลังชีวิตกัน" แม่จิ๋มแม่ของเคนและจิโรรำพึงความรู้สึกบนเพจ ฟบ. จากช่วงเวลาสามปีให้หลังเรามักทึกทักเอาว่าโลกเราเปลี่ยนไปเร็วมาก
แต่เราเองก็เปลี่ยนแปลงไปเร็วมากกว่า ในขณะที่ธรรมชาติยังคงปรับตัวเปลี่ยนแปลงให้สมดุลย์อย่างค่อยเป็นค่อยไป เด็กๆเติบโตขึ้นพร้อมกับกิจกรรมและภาระกิจที่ซับซ้อนขึ้น เผชิญกับสื่อรอบตัวที่ผันแปร การได้กลับเข้าสู่ห้องเรียนธรรมชาติเปรียบเสมือนการได้จัดเรียงฐานประสบการณ์ให้เข้าที่อีกครั้ง
ลมหายใจที่โกรกอีดก จึงมีความหมายทุกชั่วขณะ ความคุ้นชิน ความสงบ ความอบอุ่น และความสุขที่ทำให้ลืมบางสิ่งทิ้งไว้ข้างหลัง
 |
| แมลงปอเข็มน้ำตกใหญ่ |
 |
| แมงมุมใยไหมทอง |
 |
| เพลี้ยกระโดด ที่มีหัวปลอมทางด้านก้น |
ทักทาย สรรพชีวิต
โกรกอีดกเป็นชื่อน้ำตกที่สวยงามที่ชาวครอบครัวควบกล้ำฯยังไม่เคยไปถึง
เพราะเพียงแค่ทักทายสรรพชีวิตระหว่างทางและเล่นน้ำตามลำธารน้ำไหล ก็หมดเวลาเช้าสายถึงเย็นพอดี บนเส้นทางสำรวจเราจึงมีจุดหมายประจำเพื่อพักทานข้าวเที่ยงและเล่นน้ำไหลเย็นกันตามอัธยาศัย
จากเส้นทางลัดเลาะขนานไปกับลำห้วย บางช่วงมีไม้เลื้อยเถาวัลย์ปกคลุมหนาทึบ ทางเดินเป็นช่องลอดมืดครึ้ม
มีแสงส่องลอดช่องส่องเห็นแมลงปอเข็มน้ำตกใหญ่เจ้าถิ่นบินมาเกาะรอต้อนรับให้ถ่ายรูปได้เป็นระยะๆ ระหว่างช่องทางเดินแคบพบแมงมุมอีกหลายชนิดเช่นแมงมุม ใยทองตัวใหญ่ชักใยขวางคอยดักจับแมลงเป็นอาหาร
จิโร่ต้องคอยมุดลอดเพราะกลัวว่าใยแมงมุมจะเสียหาย
 |
| เห็ดถ้วยแชมเปญสีสวยสด เป็นเห็ดรูปทรงถ้วยชนิดหนึ่ง |
 |
| เห็ดหิ้งชุดงามใหญ่กว่าฝ่ามือ |
 |
| เห็ดถ้วยขนคล้ายเห็ดถ้วยแชมเปญแต่มีขน |
ระหว่างทางตามพื้นและคบไม้ผุจะพบเห็ดชนิดต่างๆเป็นที่สนใจของคุณแม่หน่อยและแม่จิ๋ม
โดยเฉพาะเห็ดถ้วยแชมเปญและเห็ดถ้วยขน สีสวยสดประจำเส้นทาง พบเห็ดขอน เห็ดหิ้ง และเห็ดนิ้วมือคนตาย
ซึ่งน้าเกรียงเคยพาพวกเราสำรวจเรียนรู้กันมาแล้ว เห็ดราเป็นอีกหนึ่งสิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์ที่มิใช่พืชหรือสัตว์
ทำหน้าที่ย่อยสลายทั้งซากพืชและมูลสัตว์ให้กลายเป็ธาตุอาหารของเหล่าพรรณพืช แมลงย่องแย่งหรือคุณพ่อขายาว(Daddy
Long Legs)ของเด็กๆที่มาทุกครั้งต้องได้ทักทายกัน ด้วยรูปร่างที่มีขายาวมากกว่าแมงมุมเสียอีก
มักอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ตามโคนต้นไม้ใหญ่หรือโขดหิน ใครเห็นนึกว่าเป็นแมงมุมแต่แท้จริงแล้วเป็นแมลงที่ไม่สามารถชักใยได้
ระหว่างทางเดินยังมีแมลงแปลกประหลาดมหัศจรรย์อีกหลายชนิดที่ได้พบเจอกันในครั้งนี้
 |
| แมลงย่องแย่งหรือคุณพ่อขายาว |
 |
| เล็งถ่ายเห็ดกัน |
 |
| แม่หน่อยกับแม่จิ๋มกำลังบันทึกภาพเห็ดบนเถาวัลย์ |
 |
| เห็ดบนเถาวัลย์ |
 |
| แม่หน่อยกับเห็ดขอนชุดใหญ่ |
ธารน้ำใสไหลเย็น
ระยะทางกิโลเมตรกว่าๆกับเส้นทางเดินเท้าลัดเลาะชายป่าเขาใหญ่ทักทายความหลากหลายของสรรพชีวิตที่ยังคงดำรงอยู่ไปสู่จุดพักธารน้ำใสไหลเย็น เป็นความสุขที่เคี้ยวกลืนเวลาหายไปครึ่งวัน ถึงจุดพักทานข้าวเที่ยงพักเล่นน้ำนั่งแช่เท้าตามอัธยาศัย ผีเสื้อหนอนคูนสีเหลืองสด บินมาตอมตามโขดหินและเกาะกลุ่มกันที่รองเท้าผู้มาเยือน
ดลแยกตัวไปสำรวจทักทายปลาที่เคยพบ เช่น ปลาก้าง ปลาค้อ ปลาซิว และสิ่งมีชีวิตในน้ำอีกมากมายที่เคยทำความรู้จักกันที่นี่ (โปรดติดตาม ตอน ย้อนรอยโกรกอีดก)
 |
| จุดพักเที่ยง เล่นน้ำใสไหลเย็น และเด็กสี่คน |
 |
| ดลสำรวจปลาในลำห้วยโกรกอีดก |
 |
| ผีเสื้อหนอนคูน ชุกชุมมากในเดือนนี้กำลังรุมตอมรองเท้าจิโร่ |
 |
| อาหารกลางวันริมลำห้วย |
 |
| คนและจิโร เล่นน้ำเย็นใสไหลเย็น |
 |
| จิโร เคน แดน แม่หน่อย แม่จิ๋ม และดล ณ.ลำห้วยโกรกอีดก |
สูดอากาศ ณ.ที่นี้ จึงมิใช่เพียงแค่มีอากาศและสภาพแวดล้อมที่ดีไว้หายใจ แต่มันเป็นลมหายใจที่มีความหมายสำคัญต่อพลังชีวิต ความสงบสุขที่สอดคล้องกันในระบบธรรมชาติ เป็นสิ่งที่เราต่างโหยหาโดยไม่รู้ตัว เปรียบเสมือนการได้หวลคืนกลับสู่ครรภ์มารดา โดยที่มีป่าและระบบธรรมชาติเป็นแม่ของโลกคอยโอบอุ้มฟูมฟักและหล่อเลี้ยงสรรพสิ่ง ผมจึงไม่สงสัยเลยว่าเดินเข้าป่าทีไร หัวใจพองโตขึ้นมาทุกครั้ง
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
